Literatur

Niederländisch

Les 7:

Feesten maar!

Kees is jarig. Hij heeft zijn vrienden en familie uitgenodigd. 's Ochtends haalt hij een appeltaart en een slagroomtaart bij de warme bakker. Vervolgens versiert hij zijn kamer met slingers en luchtballons. Om een uur of elf gaat de bel. Het zijn de ouders van Kees. Saskia doet de deur open. Ze heet de ouders welkom en feliciteert hen met hun zoon. Het is het startsein voor een echt Hollandse verjaardagsfuif. Het gaat er heel gezellig aan toe.

Moeder: En Kees, hoe gaat het met jou?

Kees: Prima. Ik heb het hier erg naar mijn zin.

Vader: En hoe gaat het met je studies?

Kees: Niet zo best. Ik ben gisteren voor een belangrijk tentamen gezakt.

Moeder: Jeetje, dat is dan wel geen leuk verjaardagscadeau. Was het een moeilijk vak of had je geen tijd om het goed voor te bereiden?

Kees: Ik heb er wel genoeg voor geleerd en het leek eigenlijk allemaal niet zo moeilijk maar het viel dan toch op de een of andere manier tegen. De docent stelde erg lastige vragen en ik was toch wel een beetje zenuwachtig...

Moeder: Kan gebeuren.

Saskia: Het overkomt iedereen wel eens. Tot nu toe heb jij alle tentamens in één keer gehaald, toch?

Kees: Ja, gelukkig wel. Dit wordt dus mijn eerste hertentamen. Maar zo erg is dat ook weer niet.

Moeder: Zo is dat. Laten we maar over iets anders praten. Wat vinden jullie van het weer? Het is wel erg koud de laatste tijd, hé?

En zo gaat het nog een tijdje door. 's Avonds begint dan het echte feest. Kees heeft dertig studiegenoten en vrienden uitgenodigd....

Sander: Kees, jongen! Van harte gefeliciteerd! Alweer een jaartje ouder...

Kees: Ja, het gaat hard.

Jaap: In ieder geval is het een goede reden voor een gezellig feest.

Yvonne: En bij een verjaardagsfeestje hoort natuurlijk ook een leuk cadeautje.

Monique: Ja, dus wij hebben samen iets leuks voor jou bedacht.

Saskia: Wij hopen althans dat je het leuk vindt.

Kees: Nou, ik ben erg benieuwd. Ik heb geen idee wat het zou kunnen zijn.

Sander: Het heeft met iets te maken wat wij vaak samen doen. Maak het maar open!

Kees (opent het pakje): Hé - een nieuwe squash-outfit! Daar ben ik hartstikke blij mee. Bedankt jongens.

Saskia: Graag gedaan. We vonden gewoon, dat jouw oude sportbroek echt niet meer kon.

Kees: Daar zullen jullie wel gelijk in hebben. Heel erg bedankt in ieder geval. Hebben jullie trek in een pilsje?

Jarig in Nederland

In Nederland feliciteer je niet alleen de jarige, maar iedereen feliciteert elkaar met de jarige. Dat is toch leuke gewoonte, tenslotte hebben bijvoorbeeld de ouders toch een belangrijke bijdrage geleverd... En voor de rest van de familie en vrienden is het toch ook een beetje feest? Verder verlopen verjaardagen in Nederland vaak volgens hetzelfde schema. Zodra je op het bankstel hebt plaatsgenomen, krijg je koffie of thee met een stukje taart aangeboden. Er is meestal keuze uit twee soorten taart, die echter vrijwel altijd hetzelfde smaken, want de prijsbewuste Nederlanders halen ze vaak bij de banketafdeling van hetzelfde warenhuis. Let trouwens op, als je voor het eerst op zo'n verjaardagsfeestje komt: iedere persoon krijgt maar één stukje taart en je wordt niet geacht om een tweede stukje te vragen (ook al blijft er een halve taart over)! Bij het overhandigen van het cadeau wordt er vaak gezongen "Er is er een jarig, hoera, hoera...!" Als het maar gezellig is! Je zit dus gezellig op het bankstel of op een stoel met de koffie in de rechterhand en je taart op je knieën. Terwijl je de zaak in evenwicht probeert te houden, klets je wat met de andere genodigden. Ondertussen gaat om de paar minuten de bel en er komen nieuwe gasten binnen die, nadat ze iedereen begroet en/of gefeliciteerd hebben, onmiddellijk van koffie en taart moeten worden voorzien. De stoelen worden dichter bij elkaar geschoven - lekker knus - en je begint weer een gesprek met de mensen die naast je zitten. Dit herhaalt zich totdat de laatste stoelen bezet zijn.
Voor iemand die niet in het land geboren is, is het moeilijk te begrijpen wat er nou zo gezellig aan is, maar het heeft zijn charmes.

Moeder:	En Kees, hoe gaat het met jou?
Kees:	Prima. Ik heb het hier erg naar mijn zin.
Vader:	En hoe gaat het met je studies?
Kees:	Niet zo best. Ik ben gisteren voor een belangrijk tentamen gezakt.
Moeder:	Jeetje, dat is dan wel geen leuk verjaardagscadeau. Was het een moeilijk vak of had je geen tijd om het goed voor te bereiden?
Kees:	Ik heb er wel genoeg voor geleerd en het leek eigenlijk allemaal niet zo moeilijk maar het viel dan toch op de een of andere manier tegen. De docent stelde erg lastige vragen en ik was toch wel een beetje zenuwachtig...
Moeder:	Kan gebeuren.
Saskia:	Het overkomt iedereen wel eens. Tot nu toe heb jij alle tentamens in één keer gehaald, toch?
Kees:	Ja, gelukkig wel. Dit wordt dus mijn eerste hertentamen. Maar zo erg is dat ook weer niet.
Moeder:	Zo is dat. Laten we maar over iets anders praten. Wat vinden jullie van het weer? Het is wel erg koud de laatste tijd, hé?

Sander:	Kees, jongen! Van harte gefeliciteerd! Alweer een jaartje ouder...
Kees:	Ja, het gaat hard.
Jaap:	In ieder geval is het een goede reden voor een gezellig feest.
Yvonne:	En bij een verjaardagsfeestje hoort natuurlijk ook een leuk cadeautje.
Monique:	Ja, dus wij hebben samen iets leuks voor jou bedacht.
Saskia:	Wij hopen althans dat je het leuk vindt.
Kees:	Nou, ik ben erg benieuwd. Ik heb geen idee wat het zou kunnen zijn.
Sander:	Het heeft met iets te maken wat wij vaak samen doen. Maak het maar open!
Kees (opent het pakje):	Hé - een nieuwe squash-outfit! Daar ben ik hartstikke blij mee. Bedankt jongens.
Saskia:	Graag gedaan. We vonden gewoon, dat jouw oude sportbroek echt niet meer kon.
Kees:	Daar zullen jullie wel gelijk in hebben. Heel erg bedankt in ieder geval. Hebben jullie trek in een pilsje?