Les 10: Op zoek naar een bijbaantje
Op een dag ontdekt bijna iedere student dat hij niet kan rondkomen met zijn beurs en/of ouderlijke bijdrage. Het wordt tijd om een bijbaantje te zoeken. Ook voor de bewoners van de Nieuwe Ebbingestraat 12a was het zo ver; het uitstapje naar Antwerpen was toch ietsje duurder uitgevallen dan verwacht. Maar het zoeken naar een leuk bijbaantje, waarmee je bovendien nog goed verdient, valt niet mee. Vooral niet in een studentenstad als Groningen.
"Kijk, 'Champignonnetjes plukken - fl 5 per uur'. Daar word je niet echt rijk van", mompelde Yvonne, die net de advertenties in de kranten aan het doorkijken was, "Of wat vind je daarvan: De Boekhandel Leesrat zoekt een medewerk(s)ter." Sander keek geïnteresseerd. "Staat er ook voor hoeveel uur per week? Ik heb altijd al in een boekhandel willen werken." - "Wacht eens even, 30 uur per week! Dat kan je wel vergeten," meldde Yvonne teleurgesteld. "Ik heb het," zei Jaap ineens triomfantelijk, "'Word bezorger van de Groninger Gezinsbode! 3x per week.' Ik heb mijn hele jeugd al kranten bezorgd, dat kan ik ondertussen wel."
"Jongens, jullie moeten het een beetje professioneel aanpakken" onderbrak Kees ineens de conversatie. Hij wilde duidelijk zijn theoretische kennis over bedrijfskunde in de praktijk omzetten. "Kijk eens! Ik heb een schema gemaakt, waar je precies kunt zien hoe je te werk moet gaan," zei hij op zakelijke toon:
FASE I: ORIENTATIE WAT WIL IK? Wat voor soort werk wil ik graag doen?
Hoeveel uur per week wil ik graag werken?
Wat wil ik verdienen?FASE II: MARKTONDERZOEK Welke banen voldoen aan mijn voorstellingen?
-> ranglijst opstellen
Hoe kom ik aan de baan?
- uitzendbureau
- advertenties zetten
Voorbereiden op de sollicitatiegesprekken
FASE III: RESULTAAT BAAN
Yvonne en Sander keken hem vragend aan. "Lijkt je dat niet een beetje overdreven, Kees? Het gaat toch gewoon om een klein bijbaantje!" - "Wacht maar af! Ik heb het schemaatje toegepast op mijn situatie en over een weekje zie je me terug als medewerker van de Bedrijvendagen met een loon van 80 piek per uur!"
Saskia was niet echt onder de indruk van Kees zijn uitvoeringen. Er zijn toch veel makkelijkere manieren om aan een baantje te geraken. Ze belde een vriendin op, die altijd wel op de hoogte is van dit soort zaken. En inderdaad Ria had via via gehoord, dat er nog een aantal mensen gezocht werden voor een verkeersonderzoek. "Ik denk, dat ik er zelf ook aan mee zal doen," zei ze, "misschien kunnen we dan wel gezellig samen werken." Ze vertelde ook, dat haar buren nog een oppas zochten voor zaterdag. "Het zijn drie hele schattige kindertjes!" wist ze te vertellen. "En trouwens, ik heb gehoord dat er nog twee studenten gezocht werden voor het eetcafé De Stadlander. - "Dat is wel wat voor Sander", dacht Saskia, "die heeft al ervaring in de horeca. Ik zal het aan hem doorgeven." En ze noteerde snel de telefoonnummers.
Een week later:
"En hoe staat het ermee, Kees? Heb je de baan gekregen?" vroeg Sander, die al twee avonden samen met Yvonne in De Stadlander had gewerkt. "Nou, voor dit jaar was ik te laat. Ik denk dat het pas volgend jaar wat wordt," mompelde de student bedrijfskunde verlegen, "Hebben jullie misschien nog die krant van afgelopen donderdag?" Saskia en Yvonne konden een kleine glimlach niet verbergen. "Ga je toch voor fl 5 champignonnetjes plukken?" vroeg Saskia onschuldig, "Ria vertelde me trouwens nog dat haar buren een oppas zoeken voor vanavond. Daar krijg je tenminste tien piek per uur. Volgens haar zijn het drie hele schattige kindertjes. Als je wilt, zal ik je even met een leuke tekening uitleggen, hoe je luiers moet verversen!" "Ja, ja, jij hebt makkelijk praten... "
[zuletzt aktualisiert: 07.06.02] .......... © 1999-2002 Caasn | Post@Caasn.de